پروتز سینه باعث سرطان می شود؟ این سوالی است که ذهن بسیاری از افرادی را که قصد انجام این جراحی را دارند یا پیشتر پروتز سینه گذاشتهاند، درگیر میکند و نگرانی درباره ارتباط پروتز با سرطان قابل درک است، اما آیا واقعا پروتز سینه خطر ابتلا به سرطان را افزایش میدهد؟ پاسخ به این پرسش به نوع سرطان و ویژگی های پروتز بستگی دارد که در ادامه، ارتباط پروتز سینه و سرطان و همچنین علائم هشداردهندهای که نباید نادیده گرفته شوند را بررسی میکنیم.
چه ارتباطی بین پروتز سینه و سرطان وجود دارد؟
به طور کلی، پروتز سینه باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان نمیشود؛ با اینحال، در موارد بسیار نادر، نوعی سرطان به نام لنفوم سلول بزرگ آناپلاستیک مرتبط با پروتز سینه (BIA-ALCL) در بافت اطراف برخی پروتزها گزارش شده است که این بیماری سرطان پستان نیست و در کپسول یا مایع اطراف پروتز ایجاد میشود، خطر آن بیشتر با پروتزهای دارای سطح زبر، به ویژه برخی انواع با زبری بیشتر، مرتبط دانسته شده است، بنابراین انتخاب پروتز مناسب و توجه به علائم غیرطبیعی مانند تورم مداوم، تجمع مایع یا توده اطراف پروتز اهمیت دارد.
برای دریافت نوبت از دکتر اعظم صلاتی با شماره 09332464735 تماس بگیرید.
چه فردی در معرض سرطان سینه است؟
ALCL نوع نادری از سرطان سینه است، حتی در صورتی که پروتز سینه داشته باشید احتمال اینکه به لنفوم سلول بزرگ آناپلاستیک مبتلا شوید بسیار پایین است. متخصصان تخمین زدهاند که از هر 50000 زن، یک زن به این سرطان مبتلا میشود.
در برخی موارد بازسازی سینه بعد از ماستکتومی (تخلیه سینه)، از تکنیک گسترش بافت سینه استفاده میشود که ابتلا به ALCL را بالاتر میبرند.
بیشتر بدانید : لیفت سینه و عوارض آن
چه عواملی خطر سرطان مرتبط با پروتز سینه را افزایش میدهند؟
خطر سرطان مرتبط با پروتز سینه، به ویژه BIA-ALCL، بسیار پایین است؛ اما برخی عوامل میتوانند احتمال بروز آن را افزایش دهند:
پروتزهای سینه با سطح زبر
پروتزهای سینه با سطح زبر یا Textured بیشتر از پروتزهای سطح صاف با نوع نادری از سرطان به نام BIA-ALCL ارتباط داشتهاند، البته این بیماری بسیار نادر است و به معنای سرطان پستان نیست و میزان خطر نیز در انواع مختلف پروتزهای زبر یکسان نیست و به ویژگی های سطح پروتز بستگی دارد.
برخی انواع و مدلهای خاص پروتزهای زبر
خطر BIA-ALCL در تمام پروتزهای زبر یکسان نیست و شواهد نشان میدهد برخی مدلها و سطوح با زبری بیشتر، ارتباط قویتری با این بیماری دارند و به همین دلیل هنگام انتخاب پروتز، علاوه بر اندازه و شکل، نوع سطح آن نیز باید با نظر جراح و بر اساس شرایط فرد بررسی شود.
مدت طولانیتر داشتن پروتز
داشتن پروتز برای مدت طولانی به تنهایی به معنای افزایش قطعی خطر سرطان نیست، با این حال، BIA-ALCL معمولا سالها پس از کاشت پروتز بروز میکند، بنابراین افرادی که مدت زیادی از پروتز استفاده کردهاند، در صورت مشاهده تغییراتی مانند تورم یا توده جدید در سینه باید برای بررسی پزشکی اقدام کنند.
تجمع مایع یا تغییرات غیرطبیعی اطراف پروتز
تجمع مایع، تورم مداوم، ایجاد توده یا تغییر ناگهانی اندازه و شکل سینه از علائمی هستند که باید جدی گرفته شوند و این نشانهها همیشه به معنای سرطان نیستند و ممکن است به دلایل دیگری ایجاد شوند، اما در صورت بروز، مراجعه به جراح برای بررسی علت و انجام آزمایش های لازم اهمیت دارد.
علائم هشداردهنده سرطان مرتبط با پروتز سینه
سرطان مرتبط با پروتز سینه، به ویژه BIA-ALCL، بیماری نادری است و علائم آن معمولا در بافت اطراف پروتز ایجاد میشوند و مهم ترین نشانه هایی که نیاز به بررسی پزشکی دارند عبارتاند از:
- تورم ناگهانی یا مداوم سینه، به خصوص اگر مدت زیادی از جراحی گذشته باشد.
- تجمع مایع اطراف پروتز که میتواند باعث بزرگتر شدن یک طرفه سینه شود.
- ایجاد توده در سینه یا اطراف پروتز.
- درد یا حساسیت غیرمعمول و مداوم در ناحیه پروتز.
- تغییر ناگهانی در اندازه یا شکل سینه بدون علت مشخص.
- تورم یا توده در غدد لنفاوی زیر بغل.
وجود این علائم لزوما به معنی سرطان نیست و دلایل دیگری دارد؛ بااینحال، هر تغییر جدید و غیرعادی پس از کاشت پروتز باید توسط پزشک بررسی شود.
بیشتر بخوانید: علائم سرطان پستان
آیا نوع پروتز سینه در میزان خطر سرطان تأثیر دارد؟
بله، نوع سطح پروتز سینه در خطر ابتلا به BIA-ALCL تأثیرگذار است، این سرطان نادر بیشتر در افرادی گزارش شده که از پروتزهای دارای سطح زبر یا Textured استفاده کردهاند، در حالیکه ارتباط آن با پروتزهای کاملا صاف بسیار کمتر است و همچنین میزان خطر در میان انواع مختلف پروتزهای زبر یکسان نیست و به میزان و ویژگی های زبری سطح آنها بستگی دارد، بنابراین انتخاب نوع پروتز باید با توجه به شرایط فرد و نظر جراح انجام شود.
چه زمانی باید برای بررسی پروتز سینه به پزشک مراجعه کرد؟
پس از کاشت پروتز سینه، مشاهده هرگونه تغییر جدید یا غیرعادی در سینه نیاز به بررسی پزشکی دارد، به ویژه در صورت بروز تورم ناگهانی یا مداوم، تجمع مایع اطراف پروتز، ایجاد توده، درد مداوم، تغییر شکل یا اندازه سینه و تورم غدد لنفاوی زیر بغل بهتر است به پزشک مراجعه کنید، این علائم الزاما به معنای سرطان نیستند، اما بررسی به موقع میتواند علت آنها را مشخص کند.
آیا برداشتن پروتز سینه خطر سرطان را کاهش میدهد؟
برداشتن پروتز سینه در افراد بدون علامت، به طور کلی به عنوان روشی برای پیشگیری از سرطان توصیه نمیشود، خطر BIA-ALCL بسیار نادر است و بیشتر با برخی انواع پروتزهای سطح زبر ارتباط دارد و اگر فرد دچار علائمی مانند تورم مداوم، تجمع مایع یا توده اطراف پروتز شود، پزشک پس از بررسی های لازم درباره خارج کردن پروتز تصمیمگیری میکند، بنابراین برداشتن پروتز باید بر اساس شرایط فرد و نظر پزشک انجام شود، نه صرفا نگرانی از ابتلا به سرطان.
بیشتر بخوانید: علائم سرطان پستان در زنان
آیا پروتز سینه باید بعد از چند سال تعویض شود؟
پروتز سینه تاریخ انقضای مشخصی ندارد و در صورت سالم بودن، الزاما نیازی به تعویض آن پس از ۱۰ یا ۱۵ سال نیست، با این حال، پروتزها دائمی محسوب نمیشوند و ممکن است در طول زمان دچار پارگی، تغییر شکل یا عوارضی مانند کپسولار کانترکچر شوند، بنابراین معاینههای دورهای و بررسی وضعیت پروتز اهمیت دارد و در صورت بروز مشکل، پزشک درباره تعویض یا خارج کردن آن تصمیم میگیرد.
سوالات متداول
خیر، شواهدی وجود ندارد که نشان دهد پروتزهای سیلیکونی باعث سرطان پستان میشوند، با این حال، برخی انواع پروتزهای دارای سطح زبر با افزایش خطر نوع نادری از لنفوم به نام BIA-ALCL مرتبط هستند.
پارگی پروتز به طور مستقیم باعث سرطان پستان نمیشود، پارگی ممکن است عوارضی مانند تغییر شکل سینه، درد یا التهاب ایجاد کند و در صورت تشخیص، پزشک درباره ادامه روند درمان سرطان سینه یا تعویض پروتز تصمیم میگیرد.
در صورت تشخیص زودهنگام، BIA-ALCL معمولا قابل درمان است، روش درمان به مرحله بیماری و میزان درگیری بستگی دارد و ممکن است شامل خارج کردن پروتز و کپسول اطراف آن و در برخی موارد درمان های تکمیلی باشد.
در نهایت…
پروتز سینه به طور معمول باعث سرطان پستان نمیشود و نگرانی درباره ابتلا به سرطان نباید مانع انجام این جراحی در افراد مناسب شود، بااین حال، نوعی سرطان نادر به نام BIA-ALCL با برخی پروتزهای دارای سطح زبر ارتباط دارد و توجه به علائمی مانند تورم، تجمع مایع یا توده اطراف پروتز و مراجعه منظم به پزشک، نقش مهمی در تشخیص به موقع مشکلات احتمالی دارد و انتخاب پروتز مناسب نیز باید با نظر جراح و متناسب با شرایط فرد انجام شود.